İtalya, 2026’ya girerken Avrupa’nın en sorunlu ekonomilerinden biri gibi görünmüyor. Siyasi cephede istikrar var, bütçe politikası daha sıkı. Ancak Bank of America Global Research’e göre bu tablo, yatırımcıların rahat nefes alması için yeterli değil.
İlk uyarı, hane halkı davranışlarından geliyor. 2025’in ardından tüketimde güçlü bir sıçrama beklenirken, harcamalar hâlâ isteksiz. Pandemi öncesine kıyasla artış sınırlı ve euro bölgesi ortalamasının belirgin biçimde altında.
Bunun nedeni gelir eksikliği değil. Aksine, dezenflasyon sayesinde reel gelirler artıyor. Ancak İtalyan haneleri bu artışı cüzdanlarında tutmayı tercih ediyor. Tasarruf eğiliminin güçlenmesi, tüketim kaynaklı büyümenin önünü kesiyor.
İkinci kırılgan nokta işgücü piyasasında gizli. İşsizlik tarihi diplerde, istihdam güçlü. Buna karşın verimlilik düşüyor. Daha fazla çalışılan, fakat daha az değer üretilen bir yapı ortaya çıkıyor. Bu da uzun vadeli büyüme açısından ciddi bir engel.
Üçüncü risk, Avrupa fonlarının akıbeti. İtalya’ya tahsis edilen kaynakların büyük bölümü henüz kullanılmadı. Harcamaların gecikmesi, reformların ekonomik etkisini zayıflatabilir.
Mali cephede hükümet temkinli adımlar atıyor. Açık hedefleri düşürülmüş durumda ve bu, AB ile ilişkiler açısından olumlu. Ancak yüksek borç stoku, bu kazanımları sınırlıyor. Artan faiz yükü, bütçeyi giderek daha fazla baskılıyor.
Siyaset tarafı ise şimdilik sakin. 2026’da yapılacak oylamalar, hükümetin geleceğini tehdit edecek nitelikte görülmüyor.
Tüm bu başlıkların üzerinde ise tek bir soru duruyor: İtalya potansiyelini aşabilecek mi? 2026 için öngörülen büyüme artışı sınırlı. Verimlilikte kalıcı bir iyileşme sağlanamazsa, reformların vaat ettiği dönüşüm gerçekleşmeyebilir. BofA’ya göre bu, İtalya’nın geleceğini belirleyecek kritik bir sınav.
